Maria Soldner Dixwaze Alman bi dilgermîtir pêşwaziya biyanîyan bikin

Hewlêr - Kurdistan: Di sala 2015’an de, Maria Soldner a 18 salî, di demeke bêdeng a ramanê de li Almanyayê, fermanek xwedayî wergirt ku bibe perestar an ku hemşîre û here Rojhilata Navîn. Ev banga kûr rêwîtiyek dest pê kir ku di sala 2023’an de wê bîne Dihok, Kurdistanê.

Banga Kûr û Amadekariyê

Maria, piştî ku di sala 2019’an de dîploma xwe ya perestariyê wergirt û çar salan li nexweşxaneya ji dayikbûnê ya herî mezin a Almanyayê xebitî, di sala 2021’an de teza xwe li ser rêveberiya guhertinê di beşên ji dayikbûnê de qedand. Di heman salê de, deriyek ji bo wê vebû ku du rêxistinên nehikûmî û saziyên sivil (NGO) jê xwestin ku du hefteyan li Kurdistanê bibe alîkar. Di destpêkê de, wê li ser nexşeyê li Kurdistanê geriya û di havîna 2021’an de serdana xwe ya yekem kir, li wir kêmasiyên di perwerdehiya tenduristiya ji dayikbûnê de ferq kir.

Bernameyên Perwerdehiyê û Xebata Nexweşxaneyê

Maria di demek kurt de vegeriya Kurdistanê û bi hemşîre û xebatkarên ji dayikbûnên herêmî re dest bi amadekirina bernameyeke dersa ji dayikbûnê kir. Ev yek bû sedema serdanên demkurt yên din, ku di dawiyê de wê di sala 2023’an de bi tevahî biryara xwe da ku bar bike Dihokê. Wê çend mehên pêşîn bi malbateke Êzidî re derbas kir da ku çand û ziman fêr bibe.

Projeya wê ya herî girîng hevkariya bi rêveberiya nexweşxaneyeke ji dayikbûnê ya giştî re bû, ku salane zêdetirî 13,000 ji dayikbûnan pêk tîne. Maria û hevkarên wê yên ji rêxistina nehikûmî ACORN, alîkarî kirin ku pratîka "paqijkirina zarokê ya bi destan" a piştî zayînê were nûjenkirin. Berî destwerdana wan, ji sedî 100 jinên ku li nexweşxaneyê karê ji dayikbûnê dikirin, vê pêvajoya biêş derbas dikirin. Bi perwerdehiyê, ev rêje daket ji sedî 3-5, bi kontrolkirina pêvajoya temambûnê, ku pêwîstiya wê bi destwerdana êşkêş û janbirê hema hema bi tevahî ji holê rakir.

Têkiliyên Mirovî û Hesasiyeta Çandî

Tevî ku domandina van guhertinan dijwar re, Maria serkeftina projeyê ne tenê bi statîstîkan, lê bi têkiliyên mirovî yên ku hatine avakirin dipîve. Ew hemşîre, perestar û bijîjkên herêmî wekî "jinên ecêb" bi nav dike û spasiya bîhnfirehî, pêşwazî, dilovanî û comerdî ya wan dike li hember xwe, jineke Alman a ku bi Kurdîya şikestî tê.

Ew qebûl dike ku ji ber ziman û çandê gelek caran xelet fêhmî û tênegihiştin çêdibin, lê gelê Kurdistanê ne tenê bi wê re ragirtiye, lê gelek tiştên Kurdî fêrî wê kiriye û jê hez kiriye. Maria poşmaniya xwe tîne ziman ku perspektîfa jinan di projeyê de nexist, û tekez dike ku berpirsiyariya civakê ye ku bi piştgirîkirina dayikan û rûmetkirina wan di rêwîtiya wan a dijwar de wan bide xelatkirin.

Bedewiya Kurdistanê û Têkiliya Civakî

Dema ku tê pirsîn ka çi wê li Kurdistanê hiştiye, bersiva wê bilez û teqez e: "Gel." Ew bedewiya bîhnfirehî û nefeskêş a xwezaya herêmê qebûl dike, lê israr dike ku "hûn dikarin li behiştê bin lê bextreş bin, heke têkiliyên we yên jiyanbexş bi kesên din re tune bin." Ev rastî bi awayê herî kesane bi riya malbata Êzidî ya ku ew wekî ya xwe pêşwazî kir, ji wê re hate eşkere kirin.

Maria ji dilpakî û mêvanperweriya gelê Kurdistanê, tevî zilm û zordariya ku dîtine, şaş dimîne. Ew Kurdistanê wekî "xalîçeyek bedew" a cihêrengiyê dibîne, ku ji hevalên Kurdên Sûriyeyî, Êzidî, Asûrî û Ereban pêk tê. "Hesteke kûr a girêdayîbûnê, hembêzkirinê û hema hema bi evînê di nav cîran û civakê de windabûnê" ew e ku bûye hêza wê, tevî hemû cudahiyên ji ber ziman û çandê.

Jiyana wê niha di vê xalîçeyê de hatiye honandin: wê li dawetên Êzidiyan reqs û dîlanê kiriye, li derveyî nexweşxaneya xwe meşa sersala Asûriyan de beşdariyê kiriye, û bi destê cîranên xwe fêrî çêkirina biryaniyê bûye. Maria qebûl dike ku wê xeletî kiriye û hîn jî bi adetên herêmî re têkoşîn dike, lê "pir nefsbiçûk e ku meriv wekî biyaniyeke ku li hev nayê were hezkirin." Ev tecrûbe daxwazek bêdeng ji bo welatê wê hiştiye: "Ez dixwazim ku mirovên li welatê min zêdetir bi vî rengî nefsbiçûk bin û bi dilgermîtir pêşwaziya biyanîyan bikin."

Çavkanî: Kurdistan24 English