Jinên Kurdistanî li Diyasporayê Parêzerê Ziman, Nasnameya Neteweyî ya Kurdistanê ne

Rola Jinên Kurdistanî yên li Diyasporayê: Pireke Zindî ya Bi Welat re

Rola jinên Kurdistanî yên li diyasporayê ne tenê wek dayikekê ye, lê belê wek pireke zindî ye ku nifşên nû bi welat û çanda dayikê ve girêdide. Di nava guhertinên lezgîn û metirsiya "hilweşîna çandî" de, jinên Kurd erka wan a giran li ser milê wan e.

Li vir em balê dikişînin ser girîngtirîn aliyên vê rolê di warê perwerdeya malbat û zarokan de:

1. Parastina Ziman û Nasnameyê
Ziman nasnameya herî mezin a her neteweyekê ye. Jinên Kurd li diyasporayê gelek caran wek parêzvanên yekem ên ziman derdikevin pêş:
Hêzkirina zarokan ku li malê bi Kurdî biaxivin, di heman demê de ku ew li dibistanê zimanê welatê mêvandar fêr dibin.
Vegotina çîrokên folklorî û dîroka Kurd ji bo zarokên xwe, da ku ew hesta cûdahî û taybetmendiya xwe hebin.

2. Afirandina Hevsengiyê di Navbera Du Çandan de
Yek ji wan erkên herî zehmet ew e ku zarok çawa bê perwerdekirin ku hem nirxên resen ên Kurdî (wek rêzgirtin, malbat-hevaltî, mêvanperwerî) tê de hebin, hem jî bi civaka nû re tevlihev bibe.

3. Malbat Wekî "Kurdistaneke Biçûk"
Li xerîbiyê, mal dibe tenê cihê ku mirov tê de hesta "Kurdîbûnê" bike. Jinên Kurd bi rêya bûyerên neteweyî, pîrozkirina Cejna Newrozê û li xwe kirina cilên Kurdî, zarokên xwe han didin ku bi şanazî li eslê xwe binêrin.

4. Rûbirûbûna Zehmetiyên Derûnî
Zarokên diyasporayê gelek caran rastî "qeyrana nasnameyê" tên. Jinên Kurd li vir wekî piştgiriyek derûnî derdikevin pêş:
Dixebitin ku zarokên wan di nav hevalên xwe yên biyanî de xwe kêm nebînin.
Wan teşwîq dikin ku di xwendinê de biserkevin.

5. Ragihandina Xemên Niştimanî
Jinên Kurd bi rêya perwerdeyê, zarokên xwe fêrî dilsoziya ji bo axê dikin. Wan dihêlin ku xemên Kurdistanê ji bîr nekin û di pêşerojê de bibin piştgiriya doza Kurd li wan welatên ku lê dijîn.