Karduxos Siyaseta Rojavayê Kurdistanê Rexne Dike: "Yekîtî Pêwîst e"

Atîna, 2 Sibat 2026 – Ali Karduxos, nivîskar û çalakvanekî Kurd, di peyameke xwe de ku ji Atînayê şandiye, rexneyên tund li siyaset û rêbaza rêberên sereke yên Rojavayê Kurdistanê, Salih Muslim û Aldar Xelîl, girtin. Karduxos diyar kir ku ew dîtina van her du kesan di pozîsyona nûneriya Kurdan de wekî "êşeke mezin" dibîne û her wiha îdîa kir ku wan zirarên mezin dane gelê Kurdistanê.

Li gor Karduxos, piştî rizgarkirina Kobanê, yekem karê Muslim û Xelîl dûrxistina Hêzên Pêşmerge ji herêmê bû. Wî destnîşan kir ku eger wê demê bi Hikûmeta Herêma Kurdistanê (Başûr) re lihevkirinek çêbibûya, dagirkirina Efrînê wê pêknehatibûya, ji ber ku lihevkirinek wiha wê Kurdistana Bakur, Başûr û Rojava bihêztir bikira. Karduxos bi xemgînî anî ziman ku ev yekîtî wê demê de bi hêztir dibû, lê niha tenê wekî niyet û bi giyanî pêk tê.

Nivîskar her wiha dilgiraniya xwe ji bandorên derve anî ziman, mînak peyameke ku dibe ji Hakan Fîdan bo Abdullah Ocalan were şandin, û got ku ev dikare yekîtiya Kurdan û daxwazên wan ên neteweyî têk bibe. Wî bang li rayedarên Rojavayê Kurdistanê kir ku biryarên xwe bi serxwebûnî, bi lihevkirinên bi "birayên Başûrî" re bigirin û got ku "Rojavayê Kurdistanê, pêwîst e wekî herêma Başûrê Kurdistanê bibe federe".

Karduxos bal kişand ser metirsiya ku peymanên bi Tirkiyeyê an jî komên terorîst ên wekî Colanî re, dema ku ew xwe bi hêz hîs bikin, dikarin werin hilweşandin û li dijî Kurdan werin bikaranîn. Wî rewşa Kurdan li gel Dûrzîyan dan ber hev û got ku Kurdan ji Dûrzîyan gelek kêmtir destkeftî bi dest xistine, û sedema vê yekê jî ji siyasetên Salih Muslim û Aldar Xelîl re vegerand.

Di dawiya peyama xwe de, Karduxos mînaka peymana Qibrisê ya sala 1960 da, û got ku Tirkiyeyê gav bi gav ew peyman xira kir û di sala 1974an de girava Qibrisê dagir kir.

Peyama Karduxos di demekê de tê ku li ser rewşa siyasî û paşeroja Kurdan li herêmê nîqaşên germ didomin.

Peyama Karduxos wiha ye:

Di jiyana min de êş û îşkenceya herî mezin, dîtina Salih Muslim û Aldar Xelîl di rola nûnerê Kurdan de ye.
Van her du mirovan ku ew qas zirarên mezin dane Kurdan, hîn jî nûnertiya Kurdan dikin. Û wê bikin... gelek êşdar e.

Piştî rizgarkirina Kobanê, karê van her duyan ê yekem derxistina Pêşmerge bû.

Li şûna vê, wê demê, ger bi Başûr re li hev kiribûna, dagirkirina Efrînê jî çênedibû. Ne dibû.

Çimkî ev bûyer wê Kurdistana Bakur, Başûr û Rojava yek bikira. (Wek îro) Lê wê demê em bihêztir bûn.

Îro dibe ku em di dema xwe ya herî qels de dibin yek. Tenê wekî niyyet. Em bi giyanî dibin yek.

Tu peymanek bi Başûr re çênebû. Bangewaziyek "Piştgiriya Başûr bikin" ji Kurdên Bakur re çênebû.

Sibê an dotira rojê Hakan Fîdan peyamekê dinivîse û dibêje "Vê peyamê bidin bila Ocalan bixwîne!" û yekîtiya me jî, daxwazên me yên neteweyî jî wê xera bibin.

Rayedarên Rojava yên li ser xetê;

"Me heta îro bi guhdarîkirina esîrekî de xeletî kir, ji niha û pê ve em ê bi îradeya xwe bi birayên xwe yên Başûrî re li hev bikin û biryar bidin!" negotin, metirsiya li ser Rojava neqediyaye.

Peyman dikare çêbibe.

Lê ya ku divê bi rastî were fikirîn, hem TC û hem jî terorîstê Colanî wê vê peymanê di berjewendiya xwe de, dema ku ew xwe bi hêz bibînin, xera bikin.

Dema ku hevsengî û hevalbendiyên li cîhanê û herêmê biguherin, wê di cih de li dijî Kurdan xera bikin.

Diviyabû Rojava, bi kêmanî, mîna Başûrê Kurdistanê bigihîşta avahiyek federal.

Peyman tenê ji şer çêtir e. Wekî din, Kurdan ji hezarî yek ji Dûrzîyan jî negirtin destên xwe. Yên ku rê li ber vê digirin Salih Muslim û Aldar Xelîl in. Çimkî ji van re bêaqiliya ku ji esîrekî re tê pêşkêş kirin tê ferz kirin.

Ev tenê dema ku dewlet ji Ocalan re "wisa-û-wisa peyamek bişîne" dibêje diaxifin. Di demên din de, dewletê ji van re – bi destê Ocalan – gotiye bêdeng bimînin.

Li Qibrisê jî peymanek çêbû. Sala 1960 bû.

TC, ev peyman, gav bi gav, hêdî hêdî xera kir û armanca wê dagirkirin bû. Di dawiyê de di sala 1974 de dagir kir.

Ali Karduxos, 2 Sibat 2026 – Atîna