Hejarê Şamîl: Ocalan Cenazeyek Siyasî ye ku li Dijî Kurdan Tê Bikaranîn

Hewlêr - Kurdistan: Di axaftineke xwe ya dawî de, Hejarê Şamîl, nivîskar û çalakvanekî Kurd, bi dengekî tund bang li gelê Kurd kir ku bi awayekî cidî li ser rêxistinbûyînê bifikirin û berî her tiştî ji xwe û hevalên xwe dest pê bikin. Axaftina Şamîl, ku li ser paşxaneya alaya Kurdistanê hat pêşkêşkirin, bi giranî rexneyên li Abdullah Ocalan, tevgera wî û têkiliyên wan bi dewleta Tirk re vedihewand.

Armancên Hevpar ên Ocalan û Dewleta Tirk

Li gorî Hejarê Şamîl, îro Abdullah Ocalan û alîgirên wî yên îdeolojîk, bi awayekî 'objektîf' û 'kûr' bi dewleta Tirk re tevlihev bûne. Şamîl da zanîn ku armancên wan ên têkoşînê hevpar bûne, û ev armanc ‘mezinkirina Tirkiyeyê û bihêzkirina wê' ye, herwiha rizgarkirina Tirkiyeyê ji zextên 'Emperyalîzma sexte' ye. Şamîl tekez kir ku ev rastî, bi devê Ocalan bi sedan caran hatiye eşkerekirin û 'wek ronahiya rojê zelal e'.

Ocalan: Cenazeyek Siyasî yê ku li Dijî Kurdan Tê Bikaranîn

Şamîl, Abdullah Ocalan wekî 'cenazeyekî siyasî' binav kir. Wî bi giranî rexne li dewleta Tirk kir ku ev 'cenazeya siyasî' bi awayekî 'bêexlaqî û bêedebî' li dijî têkoşîna azadiya Kurdistanê bikar aniye. Wî destnîşan kir ku ev bikaranîna Ocalan, di rastiyê de, helwesta dewleta Tirk a li dijî Kurdan ‘bêguneh dike’ an jî wê rewa dike.

Şamîl da zanîn ku di nava rêxistina Ocalan de, di navbera 'dijminên berê' de jî hevgirtineke îdeolojîk derketiye holê, û nêzîkatiya wan a li hemberî pirsgirêka Kurd û Kurdistanê her ku diçe zêdetir hevdu digire. Wî ev yek wekî trajediyeke siyasî pênase kir.

Ji Çima Mafên Kurdan Tên Înkarkirin?

Hejarê Şamîl pirsa bingehîn a li ser mafên Kurdan kir. Wî rexne kir ku çima mafên mirovan ên Kurdan, mafên wan ên kolektîf ên ku ji zayînê ve hene, mafên wan ên çandî û perwerdehiyê, û mafê gelê Kurd ê xwe-rêvebirinê, di rojeva wan de tune ne. Wî tekez kir ku ev pirsgirêk, di rojeva yekîtiyên di bin navê Ocalan de tune ne.

Şamîl herwiha destnîşan kir ku polîtîkaya dewleta Tirk a guhertina navên Kurdan, navên gundan û navên cihan, yek ji nîşanên înkarkirina hebûna Kurdan e.

Bêbingehî û Encamên Asîmîlasyonê

Di axaftina xwe de, Şamîl argumanên îdeolojîk ên Ocalan wekî 'bêbingeh' binav kir û got ku ew ne li ser zanist, realîte û daxwazên gelê Kurd in, belku berevajî wan in. Şamîl Ocalan tawanbar kir ku ew dijî daxwazên çandî yên Kurdan derketiye û îddia kiriye ku ji bo Kurd bibin ‘neteweyeke Tirk a sexte ya Ataturkî’, daxwazên çandî ne hewce ne. Şamîl ev helwest wekî hewldana Ocalan a ji bo entegrekirina Kurdan di nava neteweya Tirk a sexte de û temamkirina asîmîlasyonê destnîşan kir.

50 Sal Têkoşîn Bê Encam û Hesabxwazî

Hejarê Şamîl, di nava axaftina xwe de bal kişand ser encamên wêranker ên rêxistina Ocalan:

Di nava 50 salan de, digel piştgiriya mezin a gel, negihîştiye tu armanceke sereke ya ku ji destpêkê ve hatibû destnîşankirin.

Hêz, enerjî û çavkaniyên maddî û manewî yên gel hatine talankirin.

Di nava rêxistinê de 15,000 îdam pêk hatine, ku ev jî bi gotina Ocalan bi xwe ye.

5,000 gund hatine valakirin.

Bi milyonan mirov ji cih û warên xwe bûne.

100,000 Kurd hatine kuştin.

Bi sedhezaran Kurd birîndar bûne.

Di zîndanan de rastî îşkenceyên nemirovane hatine.

Encama vê hemûyê: ‘Sifir’ destkeftî hene.

Şamîl tekez kir ku Ocalan ji ber van 'xeletiyên mezin' divê hesab bide gelê xwe û dîrokê. Wî bi tundî got ku Ocalan di roja pêşî ya girtinê de diviya bû şûna teslîmbûnê 'întîxar bikira', ji ber ku ev helwesta mirovên bi rûmet û esîl e. Lê belê, Ocalan ev nekir û radestbûn û îtîrafkirin hilbijart, bi vî awayî xizmeta rejîma Tirk a şovenîst û barbar kir.

Bangewaziya Yekîtiyê û Rêxistinbûnê

Hejarê Şamîl di dawiyê de bang li hemû Kurdên welatparêz kir ku ew nikarin vê rewşê qebûl bikin û divê li dijî kesên ku helwesta Ocalan a radestbûyî rewa dikin, rawestin. Wî got, "Kesên ku li cem neheqiyê, li cem îxanetê û li cem siyaseta dij-Kurdistanî cîh digirin, ew nikarin ji sûc û berpirsiyariyên xwe yên dîrokî xilas bibin. Qet xeyal nekin!"

Şamîl, wekî çareserî, pêşniyar kir ku ‘têkoşîna li dijî dewleta Tirk û li dijî Ocalan û alîgirên wî’ pêwîst e. Wî bang kir ku hemû beşên neteweyî û şoreşgerî yên Kurd yekser bi hev re kom bibin û rêxistinbûneke berfireh ava bikin. Wî got, ‘eger raman û rêgez yek bin, komên cûda wê bi hêsanî hev bibînin’. Armanca dawî ‘azadî û dewletbûyîna Kurdistanê’ ye, û ev ‘ne çarenûs e, lê bijardeyek e’.